
Een heads-up tussen een wereldkampioen backgammon en de pokerschrijver van 888.
De spelers:
BACKGAMMON: Victoria Smirnoff begon in 1997 met backgammon. Slechts drie jaar later won ze het Wereldkampioenschap Dubbel.
POKER: James Eastham is schrijver voor 888.com. Hij speelt al zes jaar poker en is een scherpe amateurspeler. Maar hij speelt voor het eerst backgammon.
Wat is het verschil tussen backgammon en poker? Wat betreft de spelregels en het spelelement is het antwoord natuurlijk simpel – maar kan de psychologische kracht die je een winnaar maken in het ene spel je ook helpen bij het andere spel?
Om hier achter te komen hebben we een dubbel heads-up experiment opgezet. Wij nodigden Victoria Smirnoff uit om het tegen mij, een amateur pokerspeler en beginner met backgammon, op te nemen in een potje backgammon en daarna een pot heads-up No Limit Texas Hold’em Poker. Wat is nou een betere manier om er achter te komen of vaardigheid van belang is bij het spelen van het ene of het andere spel?
Geboren in Moskou en met een kleine basiskennis van poker is Victoria – die overigens geen familie is van het vodka merk – de perfecte kandidaat voor ons experiment. En ikzelf, zou ik het kunnen opnemen tegen haar in een pot backgammon, en kan ik voorkomen dat deze spelmeester poker zo snel oppakt dat ze me op beide vlakken vernietigd?
Terwijl ik aankom bij het luxueuze appartement van Victoria in Chelsea dat de Thames overziet, begroet mijn tegenstander mij met een glimlach. Ze biedt me een drankje aan en dan kunnen de spellen beginnen.....
Deel 1: Pokerspeler speelt Backgammon
Backgammon is de Dr. Pepper van de vaardigheidspellen – een aangenomen smaak. Iedereen, van oliebaron met mega hoge inzetten tot het oude omaatje met de duppies inzet, speelt backgammon of roulette. Backgammon is voor een selecter publiek.
Ik heb het spel eens goed doorgenomen voordat ik tegen Victoria moest spelen en ik heb online geoefend. Ik had een overweldigend resultaat tegen de computer – ik heb iedere pot verloren. Bij aankomst zei Victoria: "Ik ben beter dan die kerel die de wereldkampioenschappen dit jaar heeft gewonnen in Monte Carlo." Dat deed de deur dicht voor mijn verwachtingen. Het doel van backgammon is om je "stenen" over het veld te verplaatsen en ze van het bord te spelen.
De speler die als eerste zijn stenen van het bord af heeft, wint het spel. Je kunt je stenen gebruiken om je tegenstander tegen te houden of hem opnieuw te laten starten. Je gebruikt twee dobbelstenen om te bepalen hoeveel stappen je zetten mag. Een verdubbelingsdobbelsteen is er om de inzet te verhogen.
Mijn ex-wereldkampioen tegenstander gaf nog wat laatste tips mee. "Je moet een sterk huis bouwen," vertelde ze me. Hiermee doelde ze op het feit dat ik mijn stenen het bord moest rondspelen en ze goed moest opzetten in mijn home-bord. Wanneer je dit goed doet kun je de tegenstander tegenhouden terwijl jezelf de voorbereidingen treft om de stenen van het veld te gaan halen. Goed, adviezen ingewonnen, nu was het tijd voor actie. Beste uit drie – ik verwachtte er niet meer dan twee te spelen. Ik had gelijk, maar het was krapper dan ik gedacht had. Het eerste spel wist ik bij me te houden en wist een gammon of backgammon te voorkomen – met andere woorden, al mijn stenen waren op mijn home bord voordat ze won.
Maar er waren duidelijke verschillen. Ze blockte me beter, bewoog beter, stuurde me vaker terug naar de bar – de opnieuw beginnen zone waar geslagen stenen naar toe gaan – en ze speelde twee à drie zetten vooruit. Het was of ik een schaakkampioen zag spelen.
Het moeilijkste gedeelte was voor mij dat er geen bluffen aan te pas kwam. Ik had willen proberen om haar voor de gek te houden om mijn gebrek aan vaardigheid te verdoezelen. Maar bluffen is er gewoon niet bij. Dit is een spel van waarschijnlijkheden en kansen. Het was een onwaarschijnlijk gevoel. De mogelijkheden waarmee de stenen te verplaatsen zijn en hoe, waarheen en waarom om dan nog maar niet eens te beginnen over het feit dat je dan ook nog eens de stenen van je tegenstander in de gaten moet houden, kan nogal eens zeer overweldigend zijn. Het zou een spel moeten zijn dat enkel door wiskundige genieën gespeeld wordt. Bij het tweede spel kreeg ik een backgammon om mijn oren, de zwaarst mogelijke manier om te verliezen. Victoria, die inmiddels haar ritme gevonden had, speelde haar stenen met de souplesse van een concertpianist, en ik speelde alsof ik nog aan het leren was hoe ik moet tellen. We keken naar hetzelfde bord maar op totaal verschillende manieren. Zij zag de oplossingen waanzinnig snel terwijl ik er twee minuten over deed om een zet te bepalen.
Geen competitie, ze had me verpulverd. Zonder de ontsnappingsclausule van bluffen en bedotten was ik totaal verslagen.
Deel 2: Backgammon speler speelt Poker
Nu dan eindelijk! Dit was mijn spel. Victoria keek nerveus. Dat was al een goed begin. Maar wacht even – was ze wel echt nerveus? Het spel ging van start met blinds van 100/200 en een chipstapel van 20.000. "Hoe werken de blinds precies?" vroeg Victoria. Ze leek echt volkomen onbekend met het systeem. Mijn zelfvertrouwen groeide.
Het spel begon. Ik deed een aantal pre-flop raises vanuit de kleine blind en Victoria folde daar onmiddellijk op. Ik raisde over de top en weer gooide ze haar kaarten meteen weg. Ze maakte geen enkele pre-flop inzet. Iedere verhoging zorgde ervoor dat ze haar kaarten weglegde. Het stelen van blinds werd zo wel heel gemakkelijk.
Toen speelde we een echte pot. Ik had 13k en zij had 7k. De blinds lagen op 150/300. Ik kreeg een K-6 en Victoria callde vanuit de small blind. De flop viel op 9-10-Q. We checkten beide. De turn gaf een 6. Hierop ging Victoria all-in. Dat had ik niet verwacht.
Had ze echt een hand of was dit een bluf waar ze mee dacht weg te komen omdat ze tot nu toe zo strak gespeeld had? Ik vroeg haar om een chiptelling. Victoria verslikte zich. "Ga je hem spelen?" vroeg ze. Haar lichaamstaal leek haar te verraden.
Waarom zou ze zo nerveus zijn? Het moest we een bluf zijn. Dat is wat ik dacht.
Ik callde. Ze keerde haar kaarten en toonde een 6-6 waarmee ze een three-of-a-kind zessen had. Auw, alleen een Jack zou me nu nog kunnen redden. De river kwam met een 9. "Sorry" zei ze en glimlachte.
Nu had zij 14k en ik nog 6k. Maar nu ze de chipleader was veranderde haar stijl voor geen meter. Ze speelde nog steeds heel strak en haalde geen streken uit. Haar heads-up stijl was onconventioneel te noemen. Ik begon weer van voren met het opbouwen van mijn chipstapel.
Toen weer een grote hand. De blinds waren inmiddels opgelopen tot 300/600. Ik had inmiddels weer 8,4k weten te vergaren en zij was terug naar 11,6k. Ik had de kleine blind en calde met een ruiten aas en een harten vier. De flop gaf een ruiten drie, ruiten twee en een klaver koning. We checkten beiden.
De turn gaf een ruiten acht. Victoria duwde 5k de tafel op. Ik dacht er even over na. Als ze een topspeler zou zijn, dan zou ik kunnen overwegen dat deze inzet strategisch was om me mee te lokken, wat zou betekenen dat ze een hand had. Maar ze was de vorige keer all-in gegaan met een goede hand – zou ze dan niet weer hetzelfde doen? Ze moest wel bluffen.
Ik had een open eind flush en ook een kans op een straight. Ik ging all-in. Nu was de bal aan haar. Kon ik haar afschrikken?
Nee, ze calde. De kaarten werden gekeerd. Ze had K-K. Wat een hand! Ik had een ruiten of een vijf nodig. De river gaf een schoppen zes. Het was over en voorbij. Ik keek haar over de tafel aan. "Sorry", glimlachte ze wederom.
Het Vonnis van James over Backgammon
Ik heb nooit gedacht dat ik Victoria zou kunnen verslaan met backgammon, met name door het gebrek van het gebruiken van psychologische oorlogvoering. We speelden zonder de verdubbelingsdobbelsteen. Zodra die niet meer gebruikt wordt is het echt gewoon een bordspel.
Het spel is veel sneller dan poker. De leiding kan veel dramatischer veranderen. Een van je stenen kan in een tik weer helemaal terug worden gestuurd naar het begin van het bord zelfs vanuit het laatste stadium van het spel. In het pokerspel heb ik te hard geprobeerd om de beginneling teveel te analyseren. Toen Victoria nerveus zat te kijken bij de eerste grote hand dacht ik dat ze een bluf toonde. Maar misschien was ze wel gewoon nerveus omdat ze all-in was gegaan. Bij de tweede hand dacht ik dat ze haar gokpatroon zou volgen dat ze in de eerste hand had laten zien. Maar bij nader inzien deed ik haar daarmee te kort. Ik had meer op mijn eigen spel moeten letten in plaats van zo veel aandacht aan mijn tegenstander te schenken.
Het Vonnis van Victoria over Poker
Het belangrijkste verschil tussen poker en backgammon is dat je bij poker de hele tijd psychologie kunt toepassen. Dat is een nonstop onderdeel van het spel. Je moet je tegenstander analyseren. Backgammon is hierin heel anders. Er kan niet gebluft worden. Je kunt alles zien. Ik heb poker gespeeld tegen James zoals ik ook backgammon speel. Met andere woorden; zonder bluffen. Ik speelde enkel wanneer ik een goede hand had.
Bij backgammon wordt psychologie alleen enkele keren gebruikt. Met de verdubbelingsdobbelsteen kun je een tegenstander te slim af zijn als dat nodig is.
Sommige spelers geloven niet dat een vrouw ze kan verslaan. Hun vrienden komen dan aan en zeggen: "Wat doe je? Ik kan niet geloven dat je het van een vrouw verliest!" Dat kan me een psychologisch voordeel geven. Ik ben een keer zelf in die val gelopen. Ik speelde tegen een goed uitziende Japanse vrouw in een toernooi. Ze was zo opgewonden dat ik dacht dat ze een toerist was. Ze was geweldig. Ik kwam er later achter dat ze een van de beste spelers uit Japan was. Ik denk dat je kunt zeggen dat ik toen een koekje van eigen deeg kreeg. Maar verliezen van een mooie vrouw als Victoria...; ben je daar als man snel overheen!





